Η Σύρος είναι ένα νησί με μακραίωνη και πολυσήμαντη ιστορία. Το νησί – σύμφωνα με τις ιστορικές πηγές και τα αρχαιολογικά ευρήματα – κατοικείται από τα Νεολιθικά χρόνια. Σαν πρώτοι κάτοικοι αναφέρονται οι Φοίνικες.
Η Σύρος έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του προϊστορικού Κυκλαδικού πολιτισμού. Οι ανασκα-φές που έγιναν στο Καστρί και στη Χαλανδριανή, έφεραν στο φως τα ερείπια ενός οικισμού και τάφους που τοποθετούναι στην Πρωτοκυκλαδική περίοδο (3000 πX).

Τότε αναπτύχθηκε ο επονομαζόμενος πολιτισμός Σύρου – Kέρου, ο οποίος άκμασε ως το 2000 πX. περίπου.

Τα ιστορικά χρόνια η Σύρος κατοικήθηκε από Ιωνικά φύλα.
Τον 6ο αιώνα π.Χ. το νησί γνωρίζει άλλη μι περίοδο ακμής. Εκτός από την οικονομία στη Σύρο ανθούν οι τέχνες και ο πολιτισμός.
Είναι η εποχή που στη Σύρο ζει ο μεγάλος φιλό-σοφος Φερεκύδης, ο οποίος ανακάλυψε το ηλιοτρόπιο και υπήρξε δάσκαλος του Πυθαγόρα. Λέγετε ότι κατοικούσε σε δύο σπήλαια. Το ένα από αυτά βρίσκεται στην περιοχή της Χαλανδριανής και είναι γνωστό με την ονομασία Σπηλιά του Φερε-κύδη.
Στην διάρκεια των Περσικών πολέμων, η Σύρος πολέμησε στο πλευρό της Αθήνας και αποτέλεσε μέλος της Αθηναϊκής Συμμαχίας.

Με το πέρασμα των αιώνων, η Σύρος ακολούθησε την τύχη των υπόλοιπων των Κυκλάδων. Γνώρισε την κυριαρχία των Μακεδόνων, των Ρωμαίων και των Βυζαντινών.
Το 1207, είναι η χρονιά που οι Ενετοί κατακτούν τις Κυκλάδες. Τότε αρχίζει μια σημαντική περίοδος που θα στιγματίσει την μετέπειτα ιστορία των νη-σιών και θα αφήσει στο νησί ανεξίτηλα σημάδια.
Τον 13ο αιώνα οι Ενετοί κτίζουν την Μεσαιωνική πόλη της Σύρου, την Άνω Σύρο. Το νησί έχει αρχίσει να κατοικείται από πολλούς καθολικούς. Τον 17ο αιώνα οι καθολικοί κάτοικοι είναι πολλοί περισσότεροι από τους ορθόδοξους.
Οι καθολικές εκκλησίες και τα μοναστήρια που υπάρχουν στο νησί φανερώνουν τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της Σύρου. Το 1537 η Σύρος περνά στην κυριαρχία των Τούρκων. Διοικείται όμως με ιδιαίτερα προνόμια λόγο του καθολικού πληθυ-σμού της. Αυτό το γεγονός έκανε και πολλές ευρω-παϊκές χώρες και κυρίως τη Γαλλία να ενδιαφερθούν για την προστασία των κατοίκων και για την εξασφάλιση των προνομίων τους.
Στην διάρκεια της Επανάστασης του 1821, βρισκόταν υπό γαλλική κατοχή και κράτησε ουδέ-τερη στάση.

Δέχτηκε όμως πολλούς πρόσφυγες από τις καταστροφές της Κάσου, της Χίου και των Ψαρών, τους οποίους γρήγορα ενσωμάτωσε στον πληθυ-σμό της. Τότε άρχισε να κτίζεται και η Ερμούπολη. Αργότερα στο νησί κατέφθασαν και πολλοί πρόσφυγες από την Μικρασία.

Το 1823 ιδρύθηκε στην Ερμούπολη το πρώτο Νοσοκομείο της Ελλάδας.
Και το 1833 κτίστηκε το πρώτο γυμνάσιο της Ελλάδας στο οποίο φοίτησε και ο Ελευθέριος Βενιζέλος.